پایگاه خبری فولاد ایران - اگر گرمایش جهانی به مرز ۲ درجه سانتیگراد برسد، بر اساس اجماع گسترده علمی، شرایط زندگی بهطور چشمگیری تغییر خواهد کرد. توافق پاریس (۲۰۱۵) هدف اصلی خود را محدود کردن گرمایش به زیر ۲ درجه و ترجیحاً ۱.۵ درجه سانتیگراد نسبت به سطح پیش از صنعتی شدن قرار داده است. با این حال، سال ۲۰۲۴ اولین سالی بود که به دلیل الگوی قدرتمند ال نینو، میانگین دمای کره زمین بهطور موقت از آستانه ۱.۵ درجه فراتر رفت. این روند هشدار میدهد که جهان به سرعت در حال نزدیک شدن به مرزهای تعیینشده است و هر کسری از درجه، اهمیت حیاتی دارد.
یک مطالعه جامع منتشر شده در مجله Nature Sustainability در ژانویه ۲۰۲۶ پیشبینی میکند:
با رسیدن به گرمایش ۲ درجه، تعداد افرادی که در معرض گرمای شدید زندگی میکنند از ۱.۵۴ میلیارد نفر (در سال ۲۰۱۰) به حدود ۳.۸ میلیارد نفر (۴۱٪ جمعیت جهان در ۲۰۵۰) افزایش خواهد یافت.
کشورهایی مانند هند، نیجریه، اندونزی، بنگلادش، پاکستان و فیلیپین بیشترین جمعیت در معرض خطر را خواهند داشت. کشورهایی مانند جمهوری آفریقای مرکزی، نیجریه، سودان جنوبی، لائوس و برزیل با شدیدترین افزایش دما مواجه خواهند شد.
پیامدهای گسترده و دومینووار
فراتر رفتن از آستانه ۱.۵ درجه، تنها به معنای روزهای گرمتر نیست، بلکه منجر به یک سری پیامدهای زنجیرهای خواهد شد:
رویدادهای آبوهوایی شدید: افزایش فراوانی و شدت موجهای گرمای کشنده، خشکسالیها، سیلها و طوفانهای استوایی.
فشار بر زیرساختها: سیستمهای بهداشتی، انرژی و حملونقل تحت فشار بیسابقه قرار خواهند گرفت. افزایش تقاضا برای تهویه مطبوع، مصرف انرژی و صورتحسابهای مردم را به شدت افزایش میدهد و ممکن است برخی کشورها را به استفاده مجدد از سوختهای فسیلی مانند نیروگاههای زغالسوز سوق دهد.
آسیبهای زیستمحیطی: تغییر الگوهای بارش و جریانهای اقیانوسی، بالا آمدن سطح دریاها و آسیب جدی به اکوسیستمهای جهانی.
این گزارش به وضوح نشان میدهد که جهان در مسیری خطرناک قرار دارد و عبور از مرز ۱.۵ درجه، تأثیراتی بیسابقه و فراگیر بر تمامی جنبههای زندگی انسان از سلامت و آموزش تا کشاورزی و مهاجرت خواهد داشت. پنجره فرصت برای جلوگیری از بدترین پیامدها به سرعت در حال بسته شدن است و اقدام قاطع و هماهنگ جهانی برای کاهش سریع انتشار کربن و سرمایهگذاری در سازگاری، نه یک انتخاب، بلکه یک ضرورت فوری برای بقاست.
منبع: Oilprice