پایگاه خبری فولاد ایران- به نظر کارشناسان صادرکنندگان فولاد هند میتوانند بدون سرمایهگذاری جدید، با هدایت تولیدات کمکربن موجود به بازار اروپا و تقویت نظام پایش، گزارشدهی و راستیآزمایی انتشار گازهای گلخانهای، هزینههای ناشی از سازوکار تعدیل کربن مرزی اتحادیه اروپا را بهطور قابل توجهی کاهش دهند.
این گزارش برآورد میکند که در سناریوی پایه، هزینههای این سازو کار برای هند در سال ۲۰۳۴ به حدود ۷۶۲ میلیون یورو خواهد رسید. اما اگر فولاد کمکربن فعلی به صادرات اروپا اختصاص یابد، این رقم میتواند به ۴۰۷ میلیون یورو کاهش پیدا کند. همچنین با در نظر گرفتن افزایش قیمت فولاد در بازار اروپا، هزینه خالص این مکانیزم برای هند به حدود ۷۹ میلیون یورو محدود خواهد شد.
به گزارش
پلاتس، بیشترین اثر سازوکار تعدیل کربن مرزی اتحادیه اروپا متوجه صنعت فولاد هند است. این کشور در سال ۲۰۲۵ حدود ۴ میلیون تن محصولات فولادی مشمول این سازوکار را به اتحادیه اروپا صادر کرده است. برآوردها نشان میدهد در سناریوی پایه، حدود ۷۵۱ میلیون یورو از هزینهها مربوط به فولاد و ۲۵ میلیون یورو مربوط به آلومینیوم خواهد بود.
محصولات ورق بیشترین شانس حفظ رقابتپذیری را دارند، زیرا هند ظرفیت قابل توجهی برای تولید آهن اسفنجی با استفاده از گاز طبیعی و فولاد کمکربن در اختیار دارد. در مقابل، مقاطع با رقابت سختتری مواجه خواهند بود، زیرا بازار اروپا عمدتاً بر پایه فولاد تولیدشده از قراضه است که شدت انتشار کربن کمتری دارد.
توانایی پایش، گزارشدهی و راستیآزمایی انتشار گازهای گلخانهای به یک مزیت رقابتی مهم تبدیل خواهد شد. تولیدکنندگانی که بتوانند میزان واقعی انتشار خود را مستند و تأیید کنند، از اعمال ضرایب پیشفرض و هزینههای بالاتر جلوگیری خواهند کرد.
هند همچنان در سازمان تجارت جهانی نسبت به این سازو کار اتحادیه اروپا اعتراض دارد و آن را مغایر با اصل «مسئولیتهای مشترک اما متفاوت» در توافق پاریس میداند. با این حال، دهلینو و اتحادیه اروپا همزمان همکاریهای فنی خود را درباره نحوه اجرا، الزامات گزارشدهی و روشهای محاسبه انتشار کربن در چارچوب مذاکرات توافق تجارت آزاد ادامه میدهند.
بر اساس این گزارش، شرکتهای بزرگ فولادی که از فناوریهای کمکربن استفاده میکنند و سامانههای قوی گزارشدهی انتشار دارند، موقعیت بهتری برای حفظ سهم خود در بازار اروپا خواهند داشت، در حالی که تولیدکنندگان کوچکتر و واحدهای با شدت انتشار بالاتر، با هزینههای انطباق و رقابتپذیری دشوارتری مواجه خواهند شد.
منبع: Platts