پایگاه خبری فولاد ایران- بخش آهن و فولاد اوکراین با یک بحران حاد لجستیکی مواجه شده است؛ بحرانی که از محاصره بنادر دریای سیاه و افزایش شدید هزینههای حملونقل ناشی میشود. مسیرهای جایگزین زمینی و رودخانه دانوب نمیتوانند ظرفیت از دسترفته را جبران کنند و افزایش هزینههای حمل، فشار مالی بر شرکتها را تشدید کرده و روند تعطیلی معادن و واحدهای تولیدی را سرعت بخشیده است.
به گزارش
جی ام ک، در شرایط کنونی، شرکتهای فعال در بخش آهن و فولاد ناچارند به دنبال مسیرهای جایگزین صادراتی باشند. برآورد شرکتها نشان میدهد که هزینه انتقال هر تن گندله به بندر گدانسک لهستان به ۵۰ تا ۶۰ دلار میرسد. چنین هزینهای باعث میشود صادرات از طریق بنادر شمال اروپا از نظر اقتصادی توجیهپذیر نباشد؛ زیرا هیچ سطحی از هزینه تولید سنگآهن نمیتواند چنین بار مالی اضافی را تحمل کند.
بنادر دانوب نیز در حال حاضر به دلیل کاهش بحرانی سطح آب از فعالیت بازماندهاند. حتی در صورت ازسرگیری فعالیت، این بنادر تنها قادر خواهند بود حدود ۱۰ درصد از حجم محمولههایی را جابهجا کنند که پیشتر از طریق بنادر دریایی عمیق منتقل میشدند.
سایر مسیرهای جایگزین، بهویژه بندر کنستانتا در رومانی، نیز با افزایش هزینهای چند ده دلاری به ازای هر تن مواجه هستند. علاوه بر هزینه، محدودیت ظرفیت فیزیکی نیز وجود دارد. بندر کنستانتا با ازدحام مواجه است و برای پذیرش کشتیها برنامههای زمانی سختگیرانهای دارد؛ بنابراین افزایش صادرات از این مسیر تا سطح موردنیاز امکانپذیر نیست.
در نتیجه، مشکل صادرات بخش آهن و فولاد اوکراین از دو جنبه اصلی تشکیل شده است: نخست، افزایش هزینههای لجستیکی که صادرات مواد اولیه را از نظر اقتصادی غیرقابلتوجیه میکند؛ و دوم، نبود ظرفیت فیزیکی کافی برای انتقال حجم موردنیاز از مسیرهای جایگزین.
منبع: GMK Center