پایگاه خبری فولاد ایران- بر اساس مطالعات جدید، تولید فولاد به روش سنتی کوره بلند–کوره اکسیژنی در اروپای مرکزی در بلندمدت از نظر اقتصادی توجیهپذیر نخواهد بود. این مطالعه نشان میدهد که در تمام سناریوهای بررسیشده، این روش تولید پس از ۲۰۴۰ غیررقابتی میشود و آینده صنعت فولاد اروپا به سمت کوره قوس الکتریکی استفاده از قراضه و تولید محصولات با ارزش افزوده بالا حرکت خواهد کرد.
به گزارش
جی ام ک، افزایش قیمت انتشار کربن فشار اصلی بر فولادسازی سنتی خواهد بود. تا سال ۲۰۴۵ افزایش هزینه انتشار میتواند هزینه تولید فولاد متعارف را تقریباً دو برابر کند. در عین حال، سازوکار کربن مرزی اروپا نیز قادر نخواهد بود شکاف ساختاری هزینه انرژی میان اروپا و مناطق دارای انرژی ارزانتر را بهطور کامل جبران کند.
مزیت تولید فولاد کمکربن نیز به سمت مناطقی با انرژی، گاز و سنگآهن ارزان در حال حرکت است. طبق این مطالعه، تا سال ۲۰۳۰ هزینه تولید فولاد با فناوری کوره های قوس الکتریکی، آهن اسفنجی و گاز طبیعی در کشورهای حوزه خلیج فارس حدود ۳۰ درصد کمتر از اروپا خواهد بود. در اروپا، تنها کشورهای اسکاندیناوی به دلیل دسترسی به انرژی ارزان و تجدیدپذیر، شانس حفظ هزینه قابلقبول برای تولید فولاد اولیه سبز را خواهند داشت.
در آلمان تاکنون ۵.۹ میلیارد یورو یارانه دولتی برای پروژههای کربنزدایی اختصاص یافته، اما این رقم برای تضمین رقابتپذیری بلندمدت کافی نیست.
تحلیلگران پیشنهاد میکنند زنجیره ارزش فولاد اروپا بازطراحی شود؛ به این معنا که مراحل بسیار انرژیبر مانند احیای مستقیم سنگآهن به کشورهای دارای انرژی ارزان منتقل شود و در مقابل، تولید فولادهای ویژه، متالورژی ثانویه و فرآوریهای پیشرفته در اروپا حفظ شود. این تغییر باید بهعنوان نوعی تقسیم کار بینالمللی جدید دیده شود، نه صرفاً صنعتیزدایی اروپا. با این حال، قراضه بهتنهایی برای جایگزینی کامل ظرفیت تولید فولاد اولیهای که طی دهههای آینده حذف میشود، کافی نخواهد بود.
منبع: GMK