پایگاه خبری فولاد ایران- ادامه اختلال در تنگه بابالمندب که یکی از گلوگاههای اصلی کشتیرانی در دریای سرخ است میتواند زنجیره تأمین معدن را تحت تأثیر قرار دهد و هزینه حمل، بیمه و تأمین نهادههایی مانند اسید سولفوریک، آمونیاک، مواد منفجره و مواد اولیه باتری را افزایش دهد. این تحولات نگرانیها درباره گسترش اختلال در حملونقل دریایی از بازار انرژی به معدن و سایر زنجیرههای صنعتی را افزایش داده است.
بابالمندب گذرگاهی باریک میان شبهجزیره عربستان و آفریقاست که ورودی جنوبی دریای سرخ محسوب میشود. کشتیهایی که از خلیج عدن و اقیانوس هند وارد این مسیر میشوند، میتوانند از طریق دریای سرخ و کانال سوئز به مدیترانه برسند؛ بنابراین این تنگه پیوند مهمی میان بازارهای آسیا، خاورمیانه و اروپا است.
به گزارش
ماینینگ، بر اساس برآورد ها، اختلال ۹۰ روزه میتواند ۳۸.۹ تا ۷۷.۸ میلیون تن جریان کالا و نهاده را تحت تأثیر قرار دهد؛ سناریوی میانی ۶۱.۱ میلیون تن است. تولید معدنی در معرض تأخیر نیز ۰.۸ تا ۱۳.۸ میلیون تن برآورد شده است.
فشار قیمتی احتمالی بین ۱.۲ تا ۱۰.۵ درصد و سناریوی میانی ۳.۴ درصد است. هزینههای اضافی نیز از ۴۸۰ میلیون دلار تا ۲.۴۸ میلیارد دلار، با سناریوی میانی ۱.۳۷ میلیارد دلار، برآورد شده است.
سنگآهن، زغالسنگ ککشو، بوکسیت و آلومینا در ارزیابی اولیه آسیبپذیری کمتری دارند؛ مسیرهای جایگزین میتوانند بخشی از اختلال را جذب کنند، هرچند هزینه حمل افزایش خواهد یافت.
نتیجه این بررسی آن است که شرکتهای معدنی باید گلوگاههای دریایی را صرفاً یک ریسک ژئوپلیتیکی یا مربوط به بازار انرژی تلقی نکنند، بلکه آن را بهعنوان ریسک مستقیم عملیاتی در نظر بگیرند.
شرکتها میتوانند مسیرهای حمل نهادههای حیاتی را شناسایی، میزان پوشش موجودی را در برابر اختلالهای ۳۰، ۹۰ و ۱۸۰ روزه آزمایش و مشخص کنند کدام معدن یا واحد فرآوری زودتر با کمبود مواجه خواهد شد. تأمینکنندگان جایگزین و مسیرهای لجستیکی پشتیبان نیز برای نهادههایی که جایگزین محدودی دارند اهمیت بیشتری پیدا میکنند.
منبع: Mining.com