پایگاه خبری فولاد ایران- کانادا در صورت توسعه ندادن ظرفیت فرآوری داخلی، ممکن است بخش بیشتری از ارزش اقتصادی حاصل از مواد معدنی حیاتی خود را به کشورهای دیگر واگذار کند. به گفته اداره توسعه صادرات کانادا حرکت پایدار به سمت صادرات محصولات فرآوریشده و پیچیدهتر میتواند تا سال ۲۰۳۵ سالانه حدود ۹۸ میلیارد دلار کانادا، معادل ۷۰ میلیارد دلار آمریکا به اقتصاد این کشور اضافه کند.
صادرات مواد خام بهجای محصولات فرآوریشده و پیچیدهتر باعث میشود شرکتها بخش قابلتوجهی از سود بالقوه را از دست بدهند؛ در حالی که تولید و صادرات محصولات پیچیدهتر میتواند در طول زمان ارزش اقتصادی بیشتری ایجاد کند.
بر اساس این گزارش
ماینینگ، افزایش تولید مواد معدنی حیاتی بهتنهایی بیشترین بازده اقتصادی را برای کانادا ایجاد نمیکند؛ بلکه این کشور باید بخش بیشتری از فرآوری، فناوری و تولید صنعتی را در داخل نگه دارد. عناصر نادر خاکی، گرافیت، لیتیوم، مس و اورانیوم موادی است که ظرفیت ایجاد ارزش افزوده داخلی بیشتری دارند.
مواد معدنی حیاتی نمونه روشنی از شکاف ارزشآفرینی هستند. شرکتهای کانادایی در حال حرکت از استخراج عناصر نادر خاکی، گرافیت و لیتیوم به سمت فرآوری و پالایش محصولاتی برای خودروهای برقی، تولید پیشرفته، فناوری دیجیتال و صنایع دفاعی هستند.
در بخش اورانیوم نیز همین الگو وجود دارد. استخراج، ماده اولیه را تأمین میکند، اما ارزش اقتصادی بیشتری در مراحل پاییندستی مانند سوخت هستهای، قطعات راکتور، سامانههای کنترلی و خدمات تخصصی ایجاد میشود. در صنعت مس نیز کانادا میتواند از فروش فلز استخراجشده به سمت تولید رساناهای تخصصی، قطعات ترانسفورماتور و تجهیزات شبکههای برق، مراکز داده و زیرساخت هوش مصنوعی حرکت کند.
شرکتهای کانادایی اغلب برای تأمین سرمایه بلندمدت و دارای تحمل ریسک برای طرحهای بزرگ توسعهای با مشکل مواجه هستند. این مسئله میتواند توان آنها برای تأمین مالی کارخانهها، فناوری و تخصص مورد نیاز برای عبور از مرحله استخراج و فروش مواد خام را محدود کند.
زیرساخت نیز یک محدودیت دیگر است. شبکه حملونقل کانادا عمدتاً برای جابهجایی کالاهای فلهای طراحی شده، در حالی که زنجیرههای تأمین با ارزش بالاتر به ارتباط نزدیکتر میان معادن، واحدهای فرآوری، تولیدکنندگان، جادهها، راهآهن و بنادر نیاز دارند.
تأخیر در بنادر، سطح پایین اتوماسیون و محدودیت سامانههای دیجیتال هزینهها را افزایش داده و رقابتپذیری تولید کانادا را کاهش میدهد.