پایگاه خبری فولاد ایران- چدن و آهن اسفنجی دو مسیر متفاوت تأمین آهن برای فولادسازی هستند. چدن عمدتاً در مسیر کوره بلند و کوره های اکسیژنی القایی مصرف می‌شود، درحالی‌که آهن اسفنجی معمولاً در مسیر کوره قوس الکتریکی به کار می‌رود.
۱. چدن (Pig Iron)
محصول حاصل از احیای سنگ‌آهن، عمدتاً در کوره بلند، با درصد کربن بالا و مقداری عناصر دیگر است. چدن یکی از مواد اولیه اصلی تولید فولاد به روش کوره بلند محسوب می‌شود.
۲. آهن اسفنجی (DRI)
از احیای مستقیم سنگ‌آهن، بدون ذوب کامل آن، تولید می‌شود. آهن اسفنجی معمولاً کربن کمتری از چدن کوره بلند دارد و یکی از خوراک‌های اصلی کوره قوس الکتریکی برای تولید فولاد است.
۳. فولاد (Steel)
آلیاژی بر پایه آهن با درصد کربن کنترل‌شده و معمولاً کمتر از چدن است. فولاد از طریق فرآیند فولادسازی تولید می‌شود و پس از ریخته‌گری و نورد، به محصولاتی مانند میلگرد، ورق، تیرآهن و لوله تبدیل می‌شود.
