پایگاه خبری فولاد ایران - بیش از یک دهه از «بهار عربی» و جنگ داخلی پس از آن میگذرد و لیبی بار دیگر درهای خود را به روی اکتشاف نفت و گاز گشوده است. به گزارش اویل پرایس، با وجود تداوم بیثباتی سیاسی و تقسیم این کشور بین دو حکومت، این کشور شمال آفریقا یک شراکت و رابطه دوجانبه با آمریکا برقرار کرده و قراردادهایی با چندین شرکت بزرگ نفتی برای بازسازی صنعت سوخت فسیلی خود امضا کرده است.
در نوامبر، لیبی اعلام کرد که ۲۲ بلوک اکتشافی ارائه میدهد که ۱۱ مورد دریایی و ۱۱ مورد خشکی هستند. لیبی که میزبان بزرگترین ذخایر نفتی آفریقا (حدود ۵۰ میلیارد بشکه) است، دارای پتانسیل عظیم و دستنخوردهای تلقی میشود. از آنجا که این اراضی جدید نزدیک به زیرساختهای موجود هستند، برای سرمایهگذارانی که به دنبال توسعه عملیات مقرونبهصرفه هستند جذابیت دارد.
در اوج خود، در میانه دهه ۲۰۰۰، لیبی حدود ۱.۷۵ میلیون بشکه در روز نفت خام تولید میکرد. اکنون میانگین تولید نفت لیبی بر اساس آمار شرکت ملی نفت (NOC) حدود ۱.۴ میلیون بشکه در روز است که پس از سالها رکود بهطور پیوسته افزایش یافته است. لیبی با پشتیبانی سرمایهگذاران خصوصی قصد دارد تولید خود را در سالهای آینده به حدود ۲ میلیون بشکه در روز برساند.
در ژانویه، لیبی و مصر یک یادداشت تفاهم (MoU) برای تقویت همکاری دوجانبه در بخش نفت و گاز امضا کردند. این تفاهمنامه چارچوبی برای گسترش همکاریهای فنی، ظرفیتسازی و ابتکارات مشترک بین سازمانهای انرژی دو کشور ایجاد میکند. همچنین بر تمرکز بیشتر بر همکاری منطقهای در زمینه انرژی برای تقویت زنجیره تأمین و افزایش امنیت انرژی تأکید دارد.
این ماه، لیبی همچنین چندین قرارداد با بخش خصوصی برای گسترش تولید نفت خود امضا کرده است. دولت در ۲۴ ژانویه در اجلاس انرژی و اقتصاد لیبی (LEES) در طرابلس، یک توافقنامه توسعه نفتی ۲۵ ساله با شرکت بزرگ نفتی فرانسوی «توتال انرژیز» و شرکت آمریکایی «کانوکو فیلیپس» به ارزش بیش از ۲۰ میلیارد دلار سرمایهگذاری خارجی امضا کرد.
شرکت ملی نفت لیبی (NOC) همچنین در ژانویه یک تفاهمنامه با شرکت نفتی آمریکایی شورون امضا کرد تا «فرصتها» را در این کشور شمال آفریقا ارزیابی کند. هیچ جزئیاتی ارائه نشد که آیا این قرارداد شامل فرصتهای خشکی یا دریایی میشود یا خیر. شورون در حال دنبال کردن ردپای شرکت آمریکایی اکسان موبیل است که اوت سال گذشته با NOC تفاهمنامهای برای انجام مطالعات در سواحل شمال غربی لیبی و بخش دریایی شرق حوضه سرت امضا کرد.
در همین حال، شرکتهای BP و اِنی ایتالیا در ژانویه اولین چاه اکتشافی آبهای عمیق خود به نام ماتسولا-۱ را در منطقه قراردادی ۳۸/۳ در شرق خلیج سرت آغاز کردند. پیش از حفاری، گویدو بروسکو، مدیر عملیات اِنی، گفت که فکر میکند منطقه تحت مجوز «احتمالاً بزرگترین بلوک دستنخورده در مدیترانه» است. اِنی در اجلاس LEES 2026 تأیید کرد که این شرکت قصد دارد پروژه گازی بحرالسلام را تا پایان سهماهه اول سال ۲۰۲۶ به بهرهبرداری برساند که پیشبینی میشود حدود ۱۰۰ میلیون فوت مکعب در روز به تولید گاز لیبی اضافه کند.
لیبی انتظار دارد تولید گاز خود را به بین ۷۰۰ تا ۷۵۰ میلیون فوت مکعب استاندارد در روز افزایش دهد تا تولید برق داخلی را تقویت کند، کمبود انرژی را کاهش دهد و از فعالیتهای صنعتی پشتیبانی کند. همچنین انتظار میرود رشد بخشی به لیبی کمک کند تا با جایگزینی سوختهای پرکربن، انتشار گازهای گلخانهای را کاهش دهد.
در حالی که لیبی بار دیگر درهای بخش انرژی خود را به روی سرمایهگذاری خارجی میگشاید و پتانسیل قابل توجهی برای رشد تولید نفت و گاز دارد، اما نگرانیهایی درباره ثبات سیاسی این کشور شمال آفریقا همچنان وجود دارد. Hamish Kinnear، تحلیلگر ارشد خاورمیانه و شمال آفریقا در شرکت هوش مصنوعی ریسک وراسک میپلکرافت، توضیح داد: «بهبود گسترده در وضعیت امنیتی لیبی از آتشبس سال ۲۰۲۰ بین دولتهای رقیب این کشور انکارناپذیر است. با این حال، وضعیت سیاسی همچنان پرتنش است و پیامدهای عمدهای برای بخش نفت و گاز دارد.»
لیبی پس از سالها رکود، بار دیگر به دنبال مشارکت خارجی در بخش انرژی خود است تا تولید نفت و گاز این کشور را گسترش دهد. این امر میتواند در سالهای آینده درآمدهای انرژی بسیار مورد نیاز را به ارمغان آورد و از همکاریهای انرژی منطقهای پشتیبانی کند. با این حال، موفقیت عملیاتی به شدت به این بستگی دارد که آیا ثبات سیاسی لیبی حفظ میشود یا خیر.
منبع: Oilprice